فیلم Call Me by Your Name 2017 (من را با اسم خودت صدا بزن)

پخش آنلاین
  • English Excerpt
خلاصه داستان

در سال 1983 در شمال ایتالیا ، پسر هفده ساله ای به نام الیو دنیای جدیدی را در رابطه جدیدش کشف می کند که مسائل گوناگونی را برایش رقم می زند و…

In Northern Italy in 1983, seventeen year-old Elio begins a relationship with visiting Oliver, his father's research assistant, with whom he bonds over his emerging sexuality, their Jewish heritage, and the beguiling Italian landscape.

اضافه شدن انکود جدید DON 12 آذر 1398
اضافه شدن انکود جدید YIFY 09 آبان 1398
دانلود
زیرنویس
تریلر
لینک های دانلود 480p 720p 1080p 2160p

کيفيت: BluRay 1080p

حجم: 16.40 GB

رزولوشن: 1920x1038

انکودر: DON

P2P | بهترین انکود

کيفيت: BrRip 1080p

حجم: 2.19 GB

رزولوشن: 1280x688

انکودر: YIFY

کيفيت: BrRip 720p

حجم: 1.18 GB

رزولوشن: 1280x688

انکودر: YIFY

زبان: فارسی

کیفیت: تمام کیفیت ها

زبان: انگلیسی

کیفیت: تمام کیفیت ها

ارسال دیدگاه جدید

برای ارسال نظر باید وارد حساب کاربریتان شوید یا عضو سایت شوید.

دیدگاه های ارسال شده

Hambil پروفایل 27 بهمن 1397
پاسخ به دیدگاه

این فیلم انقدر مغزم رو درگیر کرد و با الیو همراه شدم که میترسم دوباره ببینمش که حالمو بد نکنه.واقعا بازی تیموتی شالامه بی نظیر بود و فیلم واقعا تاثیرگذار بود.پس توصیه میکنم اگه احساساتی هستید شدید زیاد درگیرش نشید(که نمیشه)

نمایش دیدگاه
Fatemeh Eizadpanah پروفایل 22 آذر 1397
پاسخ به دیدگاه

این فیلم شاهکاره. امشب برای پونزدهمین بار نگاش کردم.
شاید (که خب 100% هست) “کوهستان بروکبک” عین خدا باشه واسه ژانر LGBTQ ولی این فیلم زیباترین فیلم توی این ژانره.
پارسال از وقتی دونه دونه شلمی جایزه هارو باخت به اولدمن به انتخاب درست مراسمهای مهم فصل جوایز شک کردم و تا حد زیادی از چشمم افتادن!!!
شلمی فوق االعاده است. هیچ حرفی باقی نمیذاره. همه ی فیلم توی اوجه. اصلا الیو شده.

نمایش دیدگاه
farnazzz پروفایل 15 آذر 1397
پاسخ به دیدگاه

چطور تو سریال dexter هممون دکستر رو درک میکنیم که تمایل به کشتن بقیه داره ولی درک elio که اون هم یه تمایل غیر متعارف داره غیر ممکن و سخته؟؟؟؟
به خدا کسایی هم هستن که مثل تو نیستند ولی از تو بدتر نیستن

نمایش دیدگاه
Arya le reveur پروفایل 3 دی 1397
پاسخ به دیدگاه

چون تو فرهنگي بزرگ شدیم که کُشتنِ آدم‌هایي که از نظر و دیدگاه ما بد و گناهکارند، قابل درکه! اما احترام گذاشتن به گرایشاتِ جنسي و عقایدِ بقیه، بخاطر چیزي که فرهنگ‌مون نفي‌اش کرده غیرقابل درکه!

نمایش دیدگاه
کوروش پروفایل 22 آبان 1397
پاسخ به دیدگاه

در کل فیلم قشنگی بود “ولی همه ی فیلم یه طرف اون سکانس پایانی که الیو کنار شومینه در حاله گریه کردنه و پس زمینش اهنگ visions of gideon پخش میشه یک طرف 🙁

نمایش دیدگاه
desert.night پروفایل 22 مهر 1397
پاسخ به دیدگاه

عالی هست /// سکانس اخر فوق العاده هست و کل فیلم یه ظرف و اون سکانس یک طرف

نمایش دیدگاه
jack dawson پروفایل 29 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

مرا به نامه خودت صدا بزن از انجایی که دارای فیلمنامه ی پلات داری نیست و شخصیت محور است بایستی بر جنبه های مختلف دو شخصیت اصلی اش تاکید کند و انها را پرداخت کند و جلو برود ولی دقیقا تنها کاری که نمیکند پرداخت شخصیت است از همین باب اصولا این یک فیلم عقیم است.به قول معروف فیلم طول ندارد باید عرض داشته باشد که ان را هم ندارد فقط یکسری ژست است.ژست جدی بودن و عمیق بودن و شاعرانه بودن ولی تمام شخصیت ها تیپ مانده اند حتی شخصیت اصلی با وجود بازی خوب تیموتی شلمه و انتخاب درست او.فیلم سرو شکل بصری بی نظیری دارد و اصلا برگ برنده ی فیلم همین است .کارکتر ارمی همر قابل پیشبینی است و کارکتر های پدر و مادر هم کاملا کلیشه ای اند.یکی دیگر از مشکلات اصلی فیلمر یتم بلوغ عاطفی شخصیت اصلی است.سیر اتفاقات بین دو شخصیت بسیار پراکنده است که باعث میشود نتوانیم با ان ارتباط برفرار کنیم.پر واضح است مشکل اصلی فیلم فیلمنامه ان است.کارگردان بجای ان که سعی کند به فیلمش عمق بدهد سعی میکند ظاهر سازی کند و سرو شکل مناسبی بسازد.سازندگانش ان را در وصف عشق اول زندگی میدانند اما شخصیت های فیلم در لحظاتی کاریکاتور گونه و شبیه به ادم های منحرف میشوند.در اخر باید گفت فیلم فقط بخاطر موضوع همجنسگرایانش تا این حد بزرگ شده .ان را مقایسه کنید با شاهکار انگ لی کوهستان بروکبک که ان هم دارای موضوعی مشابه بود تا متوجه عیار فیلم شوید

نمایش دیدگاه
AliRezaZoro پروفایل 6 مرداد 1398
پاسخ به دیدگاه

توی این نظراتی که دارم می خونم می تونم بگم بالاخره یه نظر منطقی پیدا کردم !
هر چند همه چیز سلیقه ای ـه ولی واقعاً نمی تونم با نظرات بقیه کنار بیام :))

نمایش دیدگاه
smrhamedani پروفایل 29 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

واقعا فیلم زیبایی بود موسیقی فوق العاده ای داشت و بازیگرهایی که قطعا نام بعضی هاشون بارها و بارها خواهیم شنید. روایت شیرین و دل نشینی داشت و بنظرم در کنار سه بیلبورد و شکل آب جزو برترین فیلم های سال بود و کاملا استحقاق اسکار بهترین فیلمنامه رو داشت.

نمایش دیدگاه
Mohammad a پروفایل 23 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

مرا با نامت صدا کن فیلم شسته رفاه و شیک و مجلسی ای است که به جای همه چیز به تر و تمیزی محیط و کاراکترها پرداخته، در واقع در باطن نمی توان آن را یک درام رئالیست نامید. بازیگران خوبند. ولی نه عالی.کارگردان در سیر داستانی فیلم اصلاً عجله ندارد و فیلم در میانه کمی کند پیش میرود. کارگردان خیلی جزئیات شخصیت ها رو نشون نداده و بیشتر به رابطه و شکل گیری این رابطه و احساسات آنها مشغول بوده. اما جدا از همه ی اینها نمی‌شود منکر فیلمبرداری خوبو جلوه های بصری زیبای موجود در فیلم شد.

نمایش دیدگاه
moh3en76 پروفایل 20 فروردین 1397 حاوی اسپویل
پاسخ به دیدگاه

عاشقانه ای حاص و دیدنی که به زیبایی به تصویر کشیده شده . فضا و صخنه سازی فیلم به قدری خوبه که ادم باورش نمیشه فیلم تو همین یکی دو سال پیش ساخته شده و انگار 35 سال پیش با دوربین های امروزی ، فیلم برداری شده . سردرگمی های الیو در روابط عاشقانه اش با جنس مخالف در ابتدای فیلم و ملاقات او با الیور ، عشقی که در ابتدای ملاقاتشان به وجود می اد و تلاش الیو برای فرار و انکار این عشق ، رابطه ای که بینشون شکل می گیره و جدایی شون همگی باعث شدند که شاهد یک فیلم عالی باشیم . نحوه ی برخورد پدر الیو با قضیه بسیار زیباست و نشان دهنده ی زیبایی عشق در هر شکل و صورت آنه . و تنها ایرادی که می تونم بگیرم اینه که به شخصیت الیور به خوبی پرداخته نشده و مخاطب نمی تونه درک زیادی از اون داشته باشه .در کل 8.5/10

نمایش دیدگاه
morteza hw 256 پروفایل 12 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

جز بهترین فیلم های امسال از نظر روایت داستان هستش داستان عشقی ممنون که البته به زیبایی تمام بیان شده البته اگه موضوع عشق بصورت عادی میبود یعنی بین دختر و پسر فکر کنم بیشتر مورد علاقه کلی قرار میگرفت همه بازیگرا به نحو احسن نقششون رو ایفا کردن بخصوص نقش الیو که خیلی خوب اول فیلم غرورش رو موقعی که الیور بهش دست میزنه نشون میده یکی از بهترین کاراکتر های فیلم به نظرم نقش پدر الیو هستش که اون شور و شعف و عشق به کارش رو خیلی عالی نشون میده نما های ی که ز طبیعت ایتالیا نشون میدن عالیه دو تا صحنه ی احساسی که خیلی تاثیر میزاره یکی موقعی هستش که میگه منو به اسم خودت صدا کن و صحنه ی غم انگیز پایانیه فیلم هستش

نمایش دیدگاه
Elai.mc پروفایل 11 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

اول از همه باید بگم نرسیدن اسکار بهترین فیلم سال به این فیلم بی عدالتی که چه عرض کنم توهین به سینما بود. این رو هم به عنوان کسی که قبل از دیدن فیلم رمان رو خونده و هم کسی که به سینما علاقه داره و ذره ای راجع به فیلم و فیلم نامه اطلاعات داره عرض میکنم. داستان فیلم واقع در سال 1983 و شمال ایتالیا هست. اتمسفر و لوکیشن های فیلم بی نظیر هستن و بی شک میتونم پیش بینی کنم که بیننده بعد از دیدن فیلم حداقل چندبار درباره ی ایتالیا توی اینترنت مطالبی رو میخونه. برای من که شیفته ی فرهنگ و تاریخ و زبان ایتالیا هستم مثل این بود که فیلم در باغ عدن بهشت فیلم برداری شده. موسیقی متنی که با مهارت تمام در صحیح ترین لحظات مناسب ترین قطعات رو پخش کرد که ویژگی خارق العاده دیگه ی فیلمه. ابراز احساسات بین “اولیور” و”اِلیو” که از بذر(به خاطر این میگم بذر که این دو شخصیت در ابتدای کار تقریبا رو به روی هم قرار میگیرن و هیچ چیز مشترکی ندارند) شروع به رشد میکنه در آخر تبدیل به تاکی میشه هم بیننده رو با انگور بی نهایت خوش طعمش سرمست میکنه و هم کیفیت نابی به فیلم میبخشه.”الیو” در طول فیلم با نشون دادن نقطه ضعف های عاطفی و در عین حال حفظ کردن تکبر و خودستایی شکست ناپذیرش(حفظ تعادل) و ابراز ویژگی های باریک و مهم خودش بدون استفاده از کوچک ترین شیوه ی روایی این شخصیت رو برای من جز بهترین کاراکتر های به تصویر کشیده شده در سینما تبدیل کرده.
“تیموثی کالامت” و ایفای نقشش این حسو به من انتقال داد که انگار 20 ساله در حال بازی کردن در سطح حرفه ایه.تسلطش به سه زبون انگلیسی و ایتالیایی و فرانسوی و متناسب با موقعیت استفاده کردن ازشون از نکات مهم بازی ایشون هست. من نمیتونم دیگه توی نقش دیگه ای بدون این ویژگی ها تصور کنم( جوونی باهوش با فرهنگ بالا و ذهن باز که تفریحش خوندن کتاب و نواختن گیتار و پیانو و شیفته ی موسیقی کلاسیک هست) البته با استعدادی که داره مطمعنم میتونه نظرمو عوض کنه.
“آرمی همر” همیشه برام نماد جذابیت محض و بدون استعداد هالیوود بوده ولی اینبار نظرمو کاملا ازین رو به اونرو کرد خیلی از بازیش متحیر شدم. “الیو” توی این داستان سیر تکاملی ای رو پیش میگیره که نهایتش “ابر انسان” نیچه هست( نمیدونم که “آندره اکیمان” هم همچین نظری داره یا نه ولی بی شک شباهت زیادی هست بین این شخصیت و ابر انسان نیچه) الیو سعی داره خود واقعیش رو بشناسه و باید گفت که داشتن پدر و مادری با اون سطح فرهنگ و شعور و دانش هم خیلی موثر هست. به وضوح میشه پی برد الیو در انتها، در پیمایش این سیر تکاملی موفق بوده. “call me by your name” قطعا بهترین فیلم امسال هست فقط کافیه تا نصفه این فیلم رو ببینید تا متوجه بشید.

نمایش دیدگاه
magie پروفایل 11 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

دقیقا همه ی اون چیزی که تو ذهنم بود رو شما بهترش رو نوشتید 🙂 من خیلی خیلی دوست دارم کتابش رو بخونم چون از خیلی جاهای کتاب زده شده توی فیلم و پایانش متفاوته.. ولی نمیتونم پیداش کنم…

نمایش دیدگاه
Elai.mc پروفایل 11 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

زبان اصلیش رو من به صورت pdf خریدم

نمایش دیدگاه
homayounfh پروفایل 13 شهریور 1397
پاسخ به دیدگاه

کدوم سایت ؟ به ریال یا دلار ؟

نمایش دیدگاه
Meysam پروفایل 7 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

مرا با نام خودت صدا بزن فیلمی درام و احساسی از گواداگنینو میباشد. این فیلم بر اساس رمانی از آندره آکیمن نوشته شده است که جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی را برای این فیلم به ارمغان داشته که به نظر من اصلا حقش نبود. روایت فیلم هم کمی خسته کنندس و داستان آن هم بهتر است چیزی درموردش نگویم بازی بازیگران هم قابل قبول است ارمی همر بخوبی از پس نقشش برآمده فیلمنامه هم که بیشتر تمرکزش بر روی عواطف و احساسات عاشقانه دو شخصیت مذکر فیلم که همانطور که ذکر کردم روایتی خسته کننده و خواب آلود دارد.

نمایش دیدگاه
nazaninezahra پروفایل 1 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

راستش این فیلم منو تحت تاثیر قرار نداد و از نظرم اسکار بهترین فیلمنامه ی اقتباسی هم که گرفت حقش نبود(همه اینها نظر شخصیه)ولی بازی تیموتی چالمت رو خیلی دوست داشتم.بعضی از سکانس های فیلم واقعا قشنگ بود امتیاز من 7 از 10

نمایش دیدگاه
Mohammad Amin پروفایل 29 اسفند 1396
پاسخ به دیدگاه

فیلم زیبا و متفاوتی بود.
فیلمنامه و روند پیش رفتن داستان با وجود اندکی کُندی، بسیار جذاب و دلپذیر است و فضاسازی درکنار شخصیت‌پردازی، عالی و بی نقص صورت گرفته‌است، به طوری که حس خاصی را به مخاطب منتقل می‌نماید. از طرفی بازی تیموتی چالامات و آرمی همر در نقش‌های اول و مکمل برجسته و کاملا طبیعی می‌باشد.
در کنار پایان فوق‌العاده، موسیقی تیتراژ پایانی (The Mystery of Love) نیز کاملاً متناسب با فضای احساسی داستان و کامل کننده‌ی این اثر هنری تاثیرگذار بود.

نمایش دیدگاه
ikiusan پروفایل 28 اسفند 1396
پاسخ به دیدگاه

من بالاخره فیلم رو دیدم! اخوشبختانه از اول هم منتظر یک شاهکار نبودم و خب شاهکاری هم – به نظر خودم – ندیدم، این فیلم عیناً کپی پیست شده ی مونلایته، ورژن اسکار امسال! کاری ندارم که فیلمنامه اقتباسیه، فیلم همون فیلمه! احساس میکنم اینهمه مانور روی “خارق العاده” بودن فیلم بیشتر یه خاطر موضوع حساسش، ه م ج ن س گ ر ا ی ی در قومی حساسیت برانگیز یعنی یهودی ها هست! وگرنه حتی از لحاظ فرم روایت که حساب کنیم چند سر و گردن از مونلایت پایین تره! فیلم جز سکانس آخرش چیز خاصی نداره، ربطی هم به ریتم و درام و توییست و اینها نداره، دقت کنید که “چیز خاصی” نداره! از فیلمبرداری و موسیقی که بگذریم بقیه عناصر در حد متوسط رو به بالا می‌مونن! در تمام طول نیمه ی دوم فیلم فکر میکردم اگر جای یکی از پسرها، یک دختر بود و داستان ربطی به گرایش ه م ج ن س نداشت و همه اجزای فیلم هم همین میموندن با همین قوت و با همین شدت، کسی نمیگفت یه فیلم شاهکار، میشد یه درام آبکی درجه ی دوی متوسط!

نمایش دیدگاه
Paris942 پروفایل 27 اسفند 1396
پاسخ به دیدگاه

من قبل از اینکه فیلمو ببینم کتابشو خوندم، اگر اینکرو انجام بدید دیدتون نسبت به کل این فیلم خیلی تغییر میکنه، خود کارگردان توی یکی از مصاحبه هاش میگه که من به آرمی (بازیکر الیور) گفتم که باید ۸ صفحه احساسات رو تو این صحنه کوتاه با چشمات نشون بدی!
خیلی جاها هست مثل صحنه ای که الیور دست میزنه به شونه الیو و الیو با انزجار میره کنار، توی کتاب میخونید که اینجا وقتی الیور به الیو دست میزنه الیو خم میشه و میره سمتش اما سریع به خودش میاد و اخم میکنه تا الیور متوجه نشه… کتاب پر هست از دلنوشته ها و احساسات خالص الیو. این کتاب خیلی روی من تاثیر گذاشت، ترجمه فارسی فکر نمیکنم داشته باشه اما اگر تونستید پشنهاد میکنم که بخونیدش.
به نظر من این فیلم ه م ج ن س گ ر ا ی ا ن ه نیست و فقط داستان عاشق شدن دو نفر هست

نمایش دیدگاه
mah_sa پروفایل 25 اسفند 1396 حاوی اسپویل
پاسخ به دیدگاه

فیلم call me by your name, به کارگردانی Luca Guadagnino, که موفق به گرفتن اسکار بهترین فیلم نامه ی اقتباسی (از کتابی به همین نام به قلم André Aciman) شد درباره ی نوجوانی 17 ساله ،الیو، با بازی teemothè chalamet است که تجربه ی اولش از عشق را با مردی بزرگتر از خودش ، الیور با بازی Armie Hammer ، تجربه می کند.
الیو همراه خانواده ی خود در شمال ایتالیا زندگی میکند و الیور که آمریکایی است، برای کار تحقیقاتی اش چند ماهی مهمان خانه ی آن ها است. تقریبا از همان اولین برخورد الیو با الیور میتوان احساسش را نسبت به مهمان آمریکاییشان حدس زد. فیلم ایتالیای 1983 را به تصویر میکشد. زمانی که به نظر میرسد ه م ج ن س گ ر ا ی ی هنوز برای عموم مردم جا نیفتاده است.
در اولین گردش الیو و الیور در شهر، الیو غیر مستقیم احساسش را به الیور میگوید و به نظر میرسد الیور هم به او حسی دارد ولی میگوید که نمیشود راجع به این مسائل حرف زد.با این حال این الیور است که اولین بار برای بوسیدن او پیش قدم میشود.
فیلم تا جایی پیش میرود که قرار است دو مرد ه م ج ن س گ ر ا به خانه ی آنها بیایند و پدر الیو از او میخواهد که لباسی را که آن دو برایش گرفته اند بپوشد و پسرش را بخاطر اینکه پشت سر آنها را به اسم های زنانه ( sonny & cher) میخواند سرزنش میکند.
دلیل اصیلی سرباز زدن الیو از پوشیدن آن لباس دقیق مشخص نیست ولی میتوان اینطور پنداشت که چون خود الیو از درون درگیر رابطه ی احساسی و کششی به سمت جنس موافق است و از طرفی از فاش شدن رازش واهمه دارد،سعی دارد طوری رفتار کند که انگار با ه م ج ن س گ ر ا ی ی موافق نیست و یا به بیانی دیگر کسی به احساسش شک نکند.
حتی در صحنه ای قبل تر به دروغ به پدرش میگوید که تقریبا با دوست دخترش خوابیده که البته میتواند هم حرکتی برای برانگیختن حس حسادت الیور و کشاندن او به سمت خودش باشد و هم تلاشی برای اثبات خودش به عنوان فردی استریت (straight).
حتی به نظر میرسد علیرغم علاقه ی شدیدش به الیور، همچنان در خصوص این رابطه درگیر کشمکشی ذهنی با خود است و در عین حال سعی میکند با رابطه داشتن با دوست دخترش به خود بقبولاند که ه م ج ن س گ ر ا نیست.
همان شب مهمانی الیو و الیور شهامت ه م خ و ا ب گ ی با یکدیگر را پیدا کرده، رابطه شان عمیق تر میشود. فردای آن شب الیور به او میگوید که مرا با نام خودت بخوان و من هم تو را با نام خودم میخوانم.
-call me by your name and i will call you with mine.
که به نظرم بازگو کننده ی عمق احساسشان به یکدیگر است.
چیزی که اینجا قابل توجه است این است که دو مهمانشان ظاهرا در آزادی با یکدیگر زندگی میکنند در حالیکه الیو و الیور سعی در پنهان کردن رابطه شان دارند.
نکته ی دیگر فلسفه ی رودخانه (river of flux) ی هیراکلیتوس است که طبق آن همه چیز پیوسته در حال تغیییر است.
“We both step and do not step in the same rivers. We are and are not’”
صحنه های شنا در فیلم زیاد به چشم میخورد اما دو صحنه از نظر من مهم و کلیدی بود: اول صحنه ی شنایش با دوست دخترش و بعد صحنه ای که محل شنای مخفی اش را به الیور نشان میدهد. آب رودخانه در جریان است و اگر از منظر نظریه ی هیراکلیتوس به آن بنگریم، آن آبی که شب قبل الیو و دوستش در آن شنا کرده بودند دیگر آن آبی نبود که همراه الیور پا در آن گذاشته بود. همانطور که الیو و الیور دیگر آن الیو و الیور روز گذشته یا حتی ساعاتی گذشته نبودند. حال از احساس یکدیگر خبر دارند و زندگیشان در شرف تغییری بزرگ (احساسی) است.
“Moreover, we step into and out of the river as different beings.”
پس از جداییشان در صحنه ای که الیو به خانه بازگشته، از صحبت های پدرش میتوان متوجه شد که پدرش نیز در گذشته درگیر رابطه ای با ج ن س موافق بوده ولی بنا به دلایلی نامعلوم شکست خورده است (دین و مذهب یا خانواده)، و به همیت دلیل است که پسرش را حمایت میکند. این تردید که پدر بالقوه دارای تمایلات ه م ج ن س گ ر ا ی ا ن ه است در سکانس های مختلف به صورت پیش آگاهی (foreshadow) به مخاطب منتقل شده است. اول در قسمتی که همراه با الیور در حال دیدن عکس مجسمه هایی است و بدن و تراش آن هارا توصیف میکند:

-Not a straight body in theese statues.they are all curved…
As if they’re daring you to desire them.
که باز هم به نظر من جمله ی اول میتواند به طرز زیرکانه ای توسط نویسنده به straight نبودن اشاره کند.
و بار دیگر در صحنه ای که درباره ی دو مهمان مرد ه م ج ن س گ ر ای ش ا ن با الیو حرف میزند.
در صحنه ی پایانی بعد از تلفن الیور و خبر نامزدی اش، برای مدتی طولانی الیو را میبینیم که در حال گریه کردن است. در این صحنه مگسی را میبینیم که روی لباسش می نشیند و کم کم میرود. از نظر من این مگس میتواند سمبلی باشد برای یاد آوری خاطراتش با الیور در آن تابستان. زیرا در اکثر صحنه ها در اتاق الیو و یا در فضای آزاد مگس هارا میبینیم و صدای وز وزشان را میشنویم و در صحنه ی پایانی فیلم مگس میتواند بیننده ی ریزبین را مانند الیو به آن تابستان باز گرداند.
همچنین صحنه ی پایانی در فصل زمستان و برف و یخبندان است که نشانه ی سردی عشق و عدم ارتباط است. در صحنه ای که الیور برای اولین بار پایش را در محل شنای مخفی الیو گذاشت هم اظهار داشت که آب یخ است( foreshadowing).
خیره شدن الیو به آتشی که در شومینه میسوزد نیز بنا بر فلسفه ی آتش هیراکلیتوس میتواند با جایگزینی زنی به جای الیور برای تحقیقات تابستان آینده و نامزد الیور به جای الیو به عنوان معشوقه اش باشد.
و نکته ی آخر؛ در فیلم به جنگ جهانی اشاره میشود و مجسمه ی یاد بودی از جنگ جهانی اول هم در میدان شهر میبینیم. از قصد نویسنده به این موضوع آگاه نیستم ولی این اشارات،مرا به یاد مطلبی درباره ی نقش جنگ جهانی در وابستگی احساسی مردان به یکدیگر انداخت. بنا بر queer theory,
در جنگ جهانی بر خلاف فضای بی رحم،خشن و مردانه اش، دوری از خانواده و زن و فرزندان و گذراندن زمان زیادی با همرزمان مرد در شرایط سخت باعث شده بود که سربازان به یکدیگر تکیه کنند و علاوه بر جنگیدن دوشادوش هم، مایه ی امید و دلگرمی یکدیگر نیز باشند. حتی ممکن بود مجبور باشند مدتی طولانی را با یکدیگر در گودال هایی کوجک بگذرانند. البته که ه م ج ن س گ را ی ی در قرون قبل تر هم وجود داشته، ولی جنگ جهانی نیز در رواج آن و disillusionment سربازان و نسل های بعد از جنگ بی تاثیر نبود. الیو کنار همان مجسمه ی یادبود جنگ احساسش به الیور را بازگو میکند.
فیلم نگاهی بی طرفانه به مساله ی ه م ج ن س گ ر ا ی ی دارد و کسی بخاطر این احساسش شماتت نمیشود.
حتی الیور فردی تحصیل کرده،باهوش و دانا است و الیو نیز از خانواده ای محقق و متشخص میباشد. پس در مقابل این لنز ه م ج ن س گ ر ا بودن ربطی به موقعیت اجتماعی و شخصیت فرد ندارد.
صحنه ی خداحافظی هم متفاوت و علیرغم عدم وجود شیون و زاری، آنگونه که اکثر بیننده ها انتظار داشتند، بسیار پر احساس بود. شاید دیالوگ و گریه زاری ای در کار نبود ولی پریشانی، آشفتگی و بلاتکلیفی شخصیت ها کاملا به مخاطب منتقل میشود، به گونه ای که او را به گریه مینشاند. زیرا در طول فیلم و لحظات پایانی باهم بودن الیو و الیور، ما نیز به عنوان همراه آنها نگران جدایی و سرنوشت عشقشان هستیم.

در کل فیلم فوق العاده ای بود و من از 10 نمره ی 9.5 میدم.

نمایش دیدگاه
moein170jahan پروفایل 20 اسفند 1396
پاسخ به دیدگاه

داستان فیلم که مشخص بود و اگر کسی هم از این داستان خوشش نمیومد نباید سراغ فیلم میرفت. بازی ها خوب بود . صحنه فوق العاده بود . داستان متوسط بود . البته دوستان گفتن داستان کتاب کامله من کتابو نخوندم . به نظرم داستان این فیلم کامل نبود ینی یک موضوع مشخص کرد و حول همون فیلم رو ادامه داد.به نظرم خیلی به حاشیه میزد فیلم و تایم زیادی رو برای (به قول معروف صحنه ) گذاشته بود و این نقطه ضعفش بود که به همون دلیل ضعف داستان بود . در کل بد نبود. 6 از 10

نمایش دیدگاه
Shidi16 پروفایل 19 اسفند 1396
پاسخ به دیدگاه

10/10
اکثر نقد های منفی که به فیلم شده از طرف مردم بجز مسئله ی رمنس غیر استریت فیلم میتونه مربوط به این هم باشه که فیلم بر اساس یک کتاب موفقه که اکثرا کسی نخوندش! این کتاب خیلی کامل تر از این فیلمه و جزییات بیشتری هم داره، هرچند کارگردان فیلم در اصل فیلمی 4 ساعته ساخت با تمام اتفاقات کتاب اما در ادیت های نهایی فیلم به دو ساعت زمانش کاهش پیدا کرد و شاید کسانی که کتاب رو نخوندن )مثل بعضی از نظرات زیر همین پست حتی) بخاطر آشنایی کامل پیدا نکردن با شخصیت ها حس کنن داستان سریع پیش رفته و رابطه ی الو و اولیور خیلی واقعی نیست و..
اما اکثر منتقدینی که این فیلم رو نقد کردن و بسیار ازش تعریف کردن کتاب رو چه بعد از فیلم و یا قبل از اون خوندن و مطمعا باشید خوندن کتابی که یک فیلم از روی اون ساخته شده روی درک بهتر فیلم خیلی تاثییر داهر و از نظر افرادی که این کتاب رو خوندن فیلم بینظره، بینظیر!
این فیلم قرار بود 10 سال پیش توسط تیم متفاوتی ساخته بشه که اتفاقا کارگردان همین فیلم هم در اون گروه بود آرمی همر (بازیگر الیور) مشغول بازی در فیلم The Social Network شد و از پروژه کنار گرفت، در آخر پروژه به نتیجه نرسید تا 2015 که لوکا گوادانینو تصمیم گرفت خودش پروژه رو دوباره راه اندازی کنه و کارگردانی رو به دست بگیره.
لوکا در ساخت فیلم های سبک رمانتیک مهارت بالایی داره و این هم یکی دیگه از شاهکارهاشه.
یکی از چیزهایی که فیلم رو خیلی زیباتر کرده فصای صمیمی بین بازیگرهاست، این فیلم برخلاف خیلی دیگه از فیلم ها که براساس برنامه ریزی صحنه ها بدون ترتیب داستان فیلم برداری میشن، در چند هفته پشت سر هم و به ترتیبی که در فیلم میبینید فیلم برداری شدن و باعث آشنایی بیتشر بازیگران با هم و ایجاد یک اتمسفر خیلی زیبا و واقعی در فیلم شده، نوع نورپردازی و ادیت فیلم و رنگ ها و همه چیز دقیقا یک حس نوستالژیک داره و خیلی عالی تونسته ایتالیای دهه هشتاد میلادی رو زنده کنه.
deserved an oscar but oscars never go to the ones that truly deserve it

نمایش دیدگاه
ikiusan پروفایل 28 اسفند 1396
پاسخ به دیدگاه

بر خلاف نظر شما بنده معتقدم فیلمی که مستقل از کتابش نتونه از خودش دفاع کنه کاملا فیلمی متوسط هست! اصلا معنی نمیده که “برای دیدن یک فیلم اقتباسی لظفا اول کتاب آن را بخوانید”! فیلمهای اقتباسی به این دلیل روشن ساخته میشن که داستانی قوی رو برای عموم مردم (که ممکنه و اکثرا کتابخوان نیستند) به تصویر بکشه! کسی هم زیر پوستر فیلم ندیده که نوشته باشن “لطفاً قبل از دیدن فیلم، کتابش را بخوانید”! این چیزی که شما دارید میگید، عملا نقطه ضعف فیلمه!

نمایش دیدگاه
Ali.Link پروفایل 29 اسفند 1396
پاسخ به دیدگاه

من کتابو نخوندم و فیلمو یه فیلم کامل میدونم. اونایی که کتابو خوندن میگن حس کتابو واقعا خوب به تصویر کشیده و این یعنی اقتباس موفق. و یکی از میلیون ها دلیل که چرا این فیلمبهترین فیلم سال بود.

نمایش دیدگاه
ikiusan پروفایل 2 فروردین 1397
پاسخ به دیدگاه

من ریپلای به نظر دوستمون زدم که فرمودن “کتاب کاملتر از فیلمه و برای لذت بردن از فیلم باید کتاب رو اول خوند” و اینکه نوشتن “نقدهای منفی به دلیل نخوندن کتابه” که همین عبارت دوم به روشنی بیانگر نظر دوستمونه! بنابراین شما اگخ معتقدی فیلم کامله باید به دوستمون بگی نه به من، ضمن اینکه نظر شما هم یک نظره صرفاً، وگرنه برای من اظهر من الشمسه این فیلم بهترین فیلم سال نیست! توی نظری که بالاتر نوشتم عرض کردم که در تمام طول نیمه ی دوم فیلم فکر میکردم اگر جای یکی از پسرها، یک دختر بود و داستان ربطی به گرایش ه م ج ن س نداشت و همه اجزای فیلم هم همین میموندن با همین قوت و با همین شدت، کسی نمیگفت یه فیلم شاهکار، میشد یه درام آبکی درجه ی دوی متوسط! حالا چه برسه به اینکه این “بهترین فیلم سال” بخواد “میلیون ها دلیل” داشته باشه!

نمایش دیدگاه
Ella9393 پروفایل 27 آذر 1397
پاسخ به دیدگاه

با نظرتون که گفتید اگه یه فیلم استریت بود یه فیلم متوسط میشد موافقم.

نمایش دیدگاه
Leonardo_96 پروفایل 18 اسفند 1396
پاسخ به دیدگاه

خیلی خوب بود در رد اولین عشق هر انسان که باید بهش احترام گذاشت و درکش کرد
فضای دهه 80 ایتالیا
ترکیب رنگ ها
لوکیشن های خاص واقعا جذاب بود 8/10

نمایش دیدگاه